ZADANIA I ADMINISTRACJA

Pierwszym czynnikiem określającym politykę oświa­tową, jaki winien być wzięty pod uwagę, gdy się rozważa i porównuje zadania narzucone szkołom w różnych krajach i przez nie akceptowane, jest ogólny sposób finansowania oświaty i administrowania nią. Możliwe są dwa rozwiązania. Jedno z nich to abso­lutna centralizacja w ministerstwie oświaty, które kie­ruje wszystkimi wydatkami, mianuje personel, wy­znacza w sposób dokładny cele każdej lekcji i kie­ruje inspektorów dla kontrolowania, jak wykonywa­ne są zarządzenia. Typowym przykładem byłaby ini­cjatywa podjęta, ale nie w pełni ukoronowana suk­cesem, przez Napoleona I w pierwszej połowie XIX w. Na drugim krańcu można by ukazać szkoły w brytyj­skich osadach w Ameryce, gdzie lokalna ludność de­cydowała o wszystkim i sama regulowała sprawy fi­nansowe. W chwili obecnej większość systemów na­rodowych w pewnym stopniu podporządkowana jest kontroli lokalnej pomimo wzrostu znaczenia władzy i wpływu administracji centralnej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *