TREŚĆ KSZTAŁCENIA

W praktyce swoboda ta jest ograniczona przez tradycję, wpływ rodziców i inspektorów a tak­że przez rygory egzaminacyjne. Niezależnie’jednak od pozornej różnorodności, w zagadnieniu, czego ma się uczyc w szkole, znajduje się jedno z najbardziej owocnych zrodeł dyskusji, polemik i badań w dzie­dzinie edukacji. Pokażemy je na kilku następujących przykładach: kształcenie ogólne a specjalizacja; kształcenie w duchu kultury ogólnej a kształcenie zawodowe czy też kultura a tech­nika czy, jeszcze inaczej, nauki ścisłe a humanistyka.Jest pewności w sprawie czasu, jaki należy przeznaczyć na poszczególne przedmioty, zwłaszcza na te, które wiążą się z przemysłem, jak chemia czy iizyka, i na te, które mają charakter bardziej arty­styczny niż użyteczny, jak zwłaszcza muzyka i poezja.Dzisiejsze szkoły mają dwa odmienne zakorzenienia: z je nej strony tradycję, którą podtrzymują kościoły i uchowni, a w której za pośrednictwem szkoły a centuje się rolę wiedzy i studiów językowych teo­retycznych; z drugiej strony system wielorakiego uczenia się, jaki określa nauka użytecznych rzemiosł, zisiaj w następstwie uprzemysłowienia systemy przyuczania stają się coraz większą rzadkością, pozo­staje więc szkołom troska o przekazywanie podsta­wowych wiadomości, jednakże synteza między pracą biurową a rzemiosłem nie została jeszcze zrealizowa­na.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *