OSTATECZNY CEL W AFRYCE

Jeżeli jest prawdą, że „mędrzec, który umiera, jest umierającą biblioteką”, to trzeba także uznać, że tra­dycyjna technologia, która ginie, stanowi część spo­łeczeństwa, które się wali (wartości, zachowania, praktyka i in.). Trzeba ocalić wszystkie elementy, fizyczne i moralne, materialne i duchowe, które w róż­nym stopniu uczestniczą w globalnej edukacji danego społeczeństwa w danym momencie jego historii. W tych warunkach ostateczny cel wychowania w Afryce dzisiejszej nie może być określony ani w spo­sób formalistyczny, jednomyślny i stanowczy, ani w sposób sztywny czy uproszczony, ale w twórczym uniesieniu z myślą o nowych perspektywach, z sza­cunkiem zarówno dla wielkich norm tradycji, jak i dla dążeń współczesnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *