DZIWNA ZAMIANA RÓL

W twórczości dla dzieci nastąpiła jakaś dziwna zmiana ról. To przecież dziecko powinno rozbudzać w dorosłym postawę daw­cy i tym samym stwarzać mu szansę uzyskania dojrzałości. Czło­wiek starszy właściwie nic dziecku nie proponuje. To ono ukazu­je swój świat, a dorosły — czy w zamian prezentuje mu ważne, nadrzędne wartości swego świata?Patrzenie na rzeczywistość zewnętrzną z pozycji dziecka jest bardzo ciekawe i przynosi z pewnością wiele korzyści, ale nie­stety mniej dziecku — więcej dorosłym. Ono nie odczuwa inności, specyfiki swego świata, bo to jest po prostu jego świat. Teksty pisane z pozycji dziecka prezentują jego naturalny sposób myślę nia i odczuwania.Dzieci chcą, aby pokazywać im to, co w życiu naprawdę waż­ne. Twórczość dla najmłodszych w większości nie odpowiada na to zapotrzebowanie swoich odbiorców. Charakteryzuje ją rozziew od moralizatorskiego dydaktyzmu do poezji pustej, w której sfe­ra wartości jest jednorodna, sprowadza się zasadniczo do warto­ści bycia dzieckiem. A tak jak wymaga się od szkoły, aby przez dobór tekstów przyspieszała rozwój dziecka, tak tego samego oczekiwać trzeba od sztuki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *