DZIĘKI EDUKACJI

Trzeba, żeby dzięki edukacji, nauce i kulturze Afry­ka zbudowała przestrzeń społeczną i ukształtowała lu­dzi zdolnych zarazem do utrzymywania przeszłości i do akceptacji dnia jutrzejszego. Jeśli współczesna refleksja afrykańska akcentuje „afrykańskie troski”, „strategie Monrovii” (1979), „Plan działania z Lagos” (1980), „specyficzne działanie”, jakie należy podjąć, „rozwój afrykański endogenny i autonomiczny”, „ho­ryzont lat 2000″ jako ostateczny termin i „reakcję przeciw ekonomizmowi dyktatury za wszelką cenę”, to dzieje się tak po to, by lepiej uwydatnić rolę, jaka przypada kulturze w edukacji. Skoro triumfujący i władczy ekonomizm lat sześćdziesiątych powinien się wycofywać, to edukacja w sensie globalnym po­winna dać miejsce kulturze i zrozumieć, że to ona właśnie, w procesie rozwoju globalnego i integralne­go, obejmuje zarazem i sprawy duchowe i materialne, nie dające się rozdzielić.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *